Διαστημική εξερεύνηση

Συγκροτήθηκε η Τοπική Επιτροπή Ιωαννίνων για την διεξαγωγή του 15^ου Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού στην Αστρονομία και την Διαστημική. Διαβάστε περισσότερα στο ακόλουθο έγγραφο…

Ο διαγωνισμός θα διεθαχθεί το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2010, στο 4^ο Γενικό Λύκειο Ιωαννίνων, που βρίσκεται επί των οδών Δωδωνης και Καλιάφα 2.

Στις 3 Φεβρουαρίου του 1966 το μη επανδρωμένο όχημα Luna 9, ήταν το πρώτο διαστημικό όχημα που πέτυχε ομαλή προσελήνωση και απέστειλε φωτογραφικά δεδομένα στην Γη. Tο Luna 9 (σειρά E-6) (εσωτερικό όνομα E-6 N. 13) ήταν μία μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή, μέρος του προγράμματος Luna της Σοβιετικής Ένωσης .

Ο αυτοματοποιημένος σεληνιακός σταθμός που πέτυχε την ομαλή προσεδάφιση ζύγιζε 99kg. Χρησιμοποιήθηκε αερόσακκος προσγείωσης και το όχημα επέζησε πρόσκρουσης με ταχύτητα 15 μέτρα/δευτερόλεπτο. Το όχημα διέθετε ένα ερμητικά κλειστό δοχείο, το οποίο περιείχε τον ραδιοφωνικό εξοπλισμό, μία συσκευή χρονισμού προγραμματισμού (θυμηθείτε ότι τότε δεν υπήρχαν ολοκληρωμένα κυκλώματα), συστήματα θερμικού ελέγχου, επιστημονικό εξοπλισμό, πηγή ηλεκτρικής ισχύος και ένα τηλεοπτικό σύστημα.

Διαβάστε περισσότερα στο ακόλουθο άρθρο της Wikipedia…

Την 1^η Φεβρουαρίου 2003, το Διαστημικό Λεωφορείο Columbia διαλύθηκε επάνω από την πολιτεία του Τέξας,κατά την διάρκεια της επανεισόδου στην γήϊνη ατμόσφαιρα, προκαλώντας την απώλεια του επταμελούς πληρώματος. Η καταστροφή συνέβη λίγο την προγραμματισμένη λήξη της 28^ης πτήσης του διαστημικού λεωφορείου στην αποστολή STS-107.

Η απώλεια του Columbia επήλθε ως αποτέλεσμα βλάβης, η οποία προκλήθηκε κατά την φάση της απογείωσης όταν ένα κομμάτι μονωτικού αφρού, μεγέθους μικρού χαρτοφύλακα, αποσπάσθηκε από την εξωτερική δεξαμενή του Διαστημικού Λεωφορείου (η κύρια δεξαμενή προωθητικών) λόγω των αεροδυναμικών καταπονήσεων της εκτόξευσης. Το θραύσμα προσέκρουσε στο χείλος προσβολής της αριστερής πτέρυγας, προκαλώντας ζημιά στο σύστημα θερμικής προστασίας (TPS) του διαστημικού λεωφορείου, το οποίο σύστημα το προστατεύει από την παραγόμενη θερμότητα κατά την αεροπέδηση της επανεισόδου. Κατά τον χρόνο τον οποίο το Columbia ήταν ακόμη σε τροχιά, οι μηχανικοί υποπτεύθηκαν την ύπαρξη της ζημιάς, αλλά οι διαχειριστές της NASA περιόρισαν την έρευνα, με το επιχείρημα ότι πολύ λίγα θα ήταν δυνατό να γίνουν , ακόμη και εάν εντοπιζόταν το πρόβλημα.

Διαβάστε περισσότερα στο ακόλουθο άρθρο της Wikipedia…

Στις 28 Ιανουαρίου 1986, 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, το Διαστημικό Λεωφορείο Challenger καταστράφηκε μετά από έκρηξη, οδηγώντας στο θάνατο το επταμελές πλήρωμά του. Το διαστημόπλοιο διαλύθηκε πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, και έξω από την ακτή της κεντρικής Φλόριδας, των Ηνωμένων Πολιτειών ακριβώς στις 16:39 UTC (18.39 ώρα Ελλάδος).

Η ολοκληρωτική διάλυση του οχήματος, συνέβη μετά από την αστοχία ενός στεγανωτικού δακτυλίου (O-ring), του δεξιού, κοιτάζοντας από το άνω μέρος της ατράκτου, πυραυλικού προωθητή στερεών καυσίμων (solid rocket booster - SRB). Η αστοχία του στεγανωτικού δακτυλίου προκάλεσε βλάβη στον σύνδεσμο στεγάνωσης. Τότε από τον κινητήρα του προωθητή στερεών καυσίμων, εξήλθαν υπέρθερμα και υπερσυμπιεσμένα αέρια, τα οποία ήρθαν σε επαφή με τον σύνδεσμο, του στερεού προωθητή με την εξωτερική δεξαμενή καυσίμων, τον οποίο και κατέστρεψαν. Αυτή η κατάσταση οδήγησε στον διαχωρισμό της βάσης στήριξης του δεξιού στερεού προωθητή και στην δομική αστοχία της εξωτερικής δεξαμενής. Κατόπιν οι αναπτυχθείσες αεροδυναμικές καταπονήσεις διέλυσαν το όχημα του διαστημικού λεωφορείου.

Mετά από εκτεταμένη επιχείρηση έρευνας και ανάκτησης, o θάλαμος του πληρώματος και πολλά άλλα συντρίμια του οχήματος, τελικά περισυνελλέγησαν από τον πυθμένα του ωκεανού. Μολονότι δεν είναι βέβαιος ο ακριβής χρόνος θανάτου του πληρώματος, έγινε γνωστό ότι αρκετά μέλη του επέζησαν της αρχικής διάλυσης του διαστημοπλοίου. Λόγω όμως του ότι το διαστημικό λεωφορείο δεν είχε σύστημα διαφυγής, τελικά οι αστροναύτες δεν επέζησαν της πρόσκρουσης του θαλάμου στην επιφάνεια του ωκεανού. Διαβάστε περισσότερα στο ακόλουθο άρθρο της Wikipedia .

Σαν σήμερα το 1967, κατά την διάρκεια δοκιμών σκοτώθηκαν από πυρκαγιά στο υπηρεσιακό όχημα τους (CM-012), οι αστροναύτες, Virgil I. "Gus" Grissom, Ed White, Roger B. Chaffee. Το διαστημόπλοιό τους ετεροχρονισμένα ονομάσθηκε επισήμως Apollo 1, με το αρχικό όνομα να είναι αποστολή Apollo/Saturn 204 (AS-204). Η καταστροφή έλαβε χώρα στην Βάση 34 (Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 34, Ακρωτήριο Canaveral, τότε γνωστό ως Ακρωτήριο Kennedy), στην κορυφή ενός πυραύλου Saturn IB. Το πλήρωμα είχε επιλεγεί για την πρώτη επανδρωμένη πτήση του Προγράμματος Apollo. Διαβάστε περισσότερα στο ακόλουθο άρθρο της Wikipedia.

Αναρτήθηκε 6 Ιανουαρίου 2010 στην σχετική ιστοσελίδα της ESA και ακολουθεί η ελεύθερη μετάφραση της ιστοσελίδας:

Αν κάποτε θελήσατε να συμμετάσχετε στην κατασκευή ενός διαστημικού πειράματος και να το απογειώσετε με πύραυλο, τώρα είναι η ευκαιρία σας! Το Εκπαιδευτικό Γραφείο της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (European Space Agency Education Office) προσκαλεί μαθητές Λυκείων να συμμετάσχουν στον πρώτο ευρωπαϊκό διαγωνισμό CanSat. Η προθεσμία των αιτήσεων είναι μέχρι 25 Ιανουαρίου 2010. Ο διαγωνισμός, ο οποίος οργανώνεται σε συνεργασία με το Νορβηγικό Κέντρο για την Διαστημικού αντικειμένου Εκπαίδευση (NAROM), θα λάβει χώρα από 15 μέχρι 19 Αυγούστου 2010. Ο διαγωνισμός είναι ανοικτός σε ομάδες των 4 μαθητών Λυκείου, από τα κράτη - μέλη της ESA και τα συνεργαζόμενα κράτη, υποστηριζόμενων των ομάδων από έναν καθηγητή ή διδάσκοντα-εκπαιδευτή.

Οι δορυφόροι CanSat προσφέρουν μια μοναδική ευκαιρία στους μαθητές, να βιώσουν το πρώτο πραγματικό διαστημικό project-έργο. Θα επιλεγούν μέχρι 10 ομάδες, οι οποίες θα κατασκευάσουν καθεμία το δικό της δορυφόρο, με τη χρήση ενός "κιτ" σε μορφή μεταλλικού δοχείου αναψυκτικού. Η κάθε ομάδα, μετά, θα έχει την ευκαιρία να το εκτοξεύσει με πύραυλο από την πυραυλική βάση Andøya στη Νορβηγία.

Από τους δορυφόρους CanSat απαιτείται να ολοκληρώσουν δύο εργασίες. Η πρωτεύουσα εργασία είναι μετρήσεις θερμοκρασίας και πίεσης κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η δευτερεύουσα εργασία είναι θέμα επιλογής των μαθητών, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει έλεγχο στάσης του δορυφόρου, επιστροφή σε ένα σημείο-στόχο στο έδαφος, διαφορικές μετρήσεις GPS ή κάποιο άλλο καινοτόμο πείραμα. Ο ευρωπαϊκός διαγωνισμός CanSat είναι μέρος της προσπάθειας της ESA να εμπνεύσει νέους ανθρώπους να ακολουθήσουν μία καριέρα στην επιστήμη ή τη μηχανική (engineering), με την προοπτική να διασφαλιστεί η διαθεσιμότητα εργατικού δυναμικού υψηλής ποιότητας στη μελλοντική διαστημική βιομηχανία. Ο διαγωνισμός θα προσφέρει μια μοναδική εμπειρία μέσω της ενεργοποίησης του διαλόγου και της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μαθητών, καθώς επίσης και σαν ενθαρρυντικό στοιχείο για την άμιλλα μεταξύ των ομάδων από πολλές διαφορετικές χώρες. Επίσης, θα προσφέρει στους μαθητές ένα ευρύ φάσμα από πρακτικά οφέλη. Θα μπορέσουν να συμμετάσχουν σε όλες τις φάσεις ενός πραγματικού διαστημικού έργου, πράγμα που περιλαμβάνει τον σχεδιασμό ενός δορυφόρου CanSat, ολοκλήρωση συστημάτων, δοκιμές, εκτόξευση, ανάλυση δεδομένων και παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Άλλα πρακτικά οφέλη περιλαμβάνουν: γνώση και εμπειρία συγκολλήσεων, προγραμματισμό, τεχνική σχεδίαση, ομαδική εργασία και δημιουργία παρουσιάσεων. Θα γίνει μία εισαγωγική ημερίδα για τους καθηγητές οι οποίοι εμπλέκονται, στις 12 και 13 Φεβρουαρίου 2010 στο Τεχνικό Κέντρο της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (ESTEC), στην Ολλανδία. Με την υποστήριξη των ειδικών από το NAROM θα μάθουν όλα τα βασικά βήματα κατασκευής ενός δορυφόρου CanSat και της εκπλήρωσης των στόχων της αποστολής. Επίσης, θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν μέρος των εγκαταστάσεων, στις οποίες περιλαμβάνονται οι εγκαταστάσεις δοκιμών δορυφόρων και η διαστημική έκθεση Space Expo. Η ESA θα καλύψει το κόστος της εκτόξευσης των ολοκληρωμένων δορυφόρων, επάνω σε έναν πύραυλο ο οποίος θα πετάξει από την πυραυλική βάση Antoya, σε ύψος ενός χιλιομέτρου. Η Antoya βρίσκεται δύο μοίρες βόρεια του Αρκτικού Κύκλου, στο Νορβηγικό νησί Andenes και είναι η κύρια εγκατάσταση εκτόξευσης μικρών πυραύλων και αεροστάτων. Οι ομάδες θα έχουν την υποστήριξη από ειδικούς της ESA και του NAROM καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης του προγράμματος. Για παράδειγμα, θα παρασχεθεί εγχειρίδιο οδηγιών για την κατασκευή ενός δορυφόρου CanSat και μπορεί να εξετασθεί οικονομική υποστήριξη για το κόστος του έργου. Οι ενδιαφερόμενοι καθηγητές και μαθητές θα πρέπει να εγγραφούν στην βάση δεδομένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων της ESA, απ' όπου μπορούν να "κατεβάσουν" την αίτηση συμμετοχής σε μορφή Word, την οποία θα πρέπει και να υποβάλλουν πριν τις 25 Ιανουαρίου 2010. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στις οδηγίες του διαγωνισμού.

Εν συντομία:

Έργο: CanSat
Επίπεδο: Ανώτερη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Λύκεια)
Κατάσταση: Πρώτος Πιλοτικός Διαγωνισμός

Πληροφορίες:
Η ομάδα CanSat στο cansat@esa.int
Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σχέσεων ΥΠΕΠΘ, Πετροπούλου Έλενα, 210-3443632, des-mel@ypepth.gr
ΠΕ.ΔΙ.ΕΚ. ΗΠΕΙΡΟΥ, 26510-83898, michan@ipeir.pde.sch.gr

Στους ακόλουθους συνδέσμους θα βρείτε τις οδηγίες για τον διαγωνισμό

europeancansat_guidelines.pdf

και την αίτηση συμμετοχής

cansatregform.pdf

Η εγγραφή στην προαναφερθείσα βάση δεδομένων μπορεί να γίνει στον ακόλουθο σύνδεσμο

http://joinspace.org:8080/metaframe/sites/dhw/iaf/

Η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ηπείρου διοργανώνει το Σάββατο 4 Απριλίου 2009, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (European Space Agency - ESA) και της Γενικής Γραμματείας Περιφέρειας Ηπείρου, ημερίδα με θέμα "Διαστημική Εξερεύνηση και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση" στο Συνεδριακό Κέντρο "Κάρολος Παπούλιας" του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Την διοργάνωση της ημερίδας υποστηρίζουν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, η Τ.Ε.Δ.Κ. Νομού Ιωαννίνων, και το Αστεροσκοπείο Ζαγορίου του Δ.Δ. Φραγκάδων.

Θα παραστούν ως εισηγητές διακεκριμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και θα την παρακολουθήσουν εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδεύσης, μέλη της Πανεπιστημιακής κοινότητας και πολίτες που επιδεικνύουν ενδιαφέρον για το θέμα.

Εδώ θα βρείτε την περιγραφή, τις θεματικές ενότητες,τους εισηγητές, το χρονοδιάγραμμα της εκδήλωσης, τις επιτροπές, τα πρακτικά, την πρόσβαση στην πόλη, την διαμονή, και τα στοιχεία επικοινωνίας. Για περισσότερες πληροφορίες ακολουθήστε τους προσφυείς συνδέσμους, από το Κεντρικό Μενού στο δεξιό μέρος της σελίδας.

Θα μπορέσει στο μέλλον ο Ιστός να αλλάξει τον τρόπο που οι άνθρωποι συνεργάζονται και προωθούν τη γνώση στους κόλπους μιας μικρής εταιρείας, ενός μεγάλου οργανισμού ή μιας χώρας; Αν λειτουργεί για μια μικρή ομάδα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε ευρύτερη κλίμακα, μπορούμε ίσως να τον χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο; Όλοι ξέρουμε ότι ο Ιστός μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε τα πράγματα πιο γρήγορα, μπορεί όμως, να επιφέρει μια πραγματικά διαρθρωτική αλλαγή στην κοινωνία, να μας οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο εργασίας - και αν γίνει κάτι τέτοιο, θα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο;

Tim Berners-Lee, Διευθυντής του World Web Consortium*

_________________
* O Tim Berners-Lee δημιούργησε τον Παγκόσμιο Ιστό κινούμενος από ένα προσωπικό όραμα: ότι μπορούσε να αποτελέσει ένα πανίσχυρο μέσο για την καλυτέρευση της κοινωνίας και της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Ο ίδιος ποτέ δεν εκμεταλλεύτηκε οικονομικά την εφεύρεσή του, αλλά αφιερώθηκε στην προσπάθεια να την εξελίξει και να τη συντηρήσει!